Ciekawe teksty dziennikarskie

Nigdy dotąd przez myśl mi nie przeszło że cierpiąc na dość wczesną starość wykrzyknę do monitora „złodzieje !!” . Cóż, jak widać tak wyglądają skutki przedwczesnego zainteresowania tajemnicami funkcjonowania władzy. Tym razem powody poszukiwań były dwa. Pierwszy określił się już jakiś czas temu. Dotyczył dokładnie tego jak „zostać politykiem”. Z poczuciem ciężaru na sercu i umyśle musiałem przyjąć do wiadomości że polityczna kariera nie jest pisana działaczom społecznym i ulubieńcom mas lecz tym którzy posiadają odpowiednie zdolności inwestycyjne a co za tym idzie posiadają środki na owe inwestycje.

Zanim nawrzucacie mi od naiwniaków który „dopiero się dowiedziałeś ???” wyjaśnię że w rzeczy samej liczyłem na to że taki np. Jurek Owsiak mógłby wystartować i wygrać ale wiedziałem także że wygrywanie ułatwiają pieniądze. Wiedziałem nawet ile mniej więcej potrzebuje pośledni poseł na kampanię indywidualną. Dzięki sławnej p.S która dostała od a.T. coś koło 100 tys w kopercie mogę założyć że mogła potrzebować np. 5 takich kopert. Jak określić górną poprzeczkę ? To jest tajemnica ale można zestawić jawne koszty kampanii np. w postaci cen druku i kolportażu ulotek czy plakatów, produkcji i emisji spotów w TV, radiu i internecie. Dodatkowe konieczne mniej jawne elementy to przypodobanie się finansowe liczącym się w danym regionie instytucjom np. szkołom, kościołom a nawet sklepom które są dobrymi miejscami agitacji czynnej i biernej (ulotkowej). Nie chcę tutaj rozprawiać np. o zaopatrywaniu szkolnych pracowni komputerowych gdyż nie skończyłbym do wieczora. Ostatni element pomysłu na kampanię to stworzenie własnego wyrazistego wizerunku odróżniającego od konkurentów najlepiej „brata ludu” – to ostanie jest niezłe, gdyż większość polityków do tego akurat wizerunku zmierza dlatego wyglądają tak samo a więc inaczej od nas;)

Jednym słowem nie odkryłem tego że „pieniądz czyni cuda” lecz interesowałem się mniej więcej tym ile, gdzie, komu. Ilość towarzyszących procesowi wyborczemu machloi zdradza że uczciwie wygrać się nie da a więc i moja ciekawość stanu rzeczywistego była i jest jak sadzę uzasadniona.
Drugi powód zainteresowania to sposób pozyskiwania środków przez partie polityczne. Zakładając że posłowie gro swoich funduszy przeznaczają na autopromocję nie znosiliby nic do partyjnych kas no chyba że odpalają potulnie prezesom co miesiąc z diety jakąś „dziesięcinę”. Nie trzeba jednak szczególnej bystrości aby oszacować iż majątki partii przekraczają znacznie dochód choćby ze 100 letniego wpłacania dziesięcin przez 100% posłów zrzeszonych w jednej partii. Oczywiście, oczywiście – na wszystko wpłacają ludzie, firmy i inne osoby. Teoretycznie wszystko trzyma się kupy, tu można dopisać zero, tu wpłacić może jakiś nieboszczyk lub sparaliżowany 130 letni staruszek. Również nie będę wymieniał wszelkich możliwości. Kiedy weźmiemy pod uwagę ustawowe ograniczenia okaże się że albo w Polsce żyje coś ze 140 mln bogatych obywateli albo że gdzieś kasa solidnie wycieka i co ciekawe dokumenty wydają się poprawne.

Możecie do woli śmiać się ze mnie że o tym wszystkim wiecie ale ja Wam powiem że nie wiecie. Gdybyście ‘wiedzieli’ kryminały byłyby jeszcze pełniejsze niż są a nie są. Specjalnie wstrzymałem się z wyjawieniem trzeciego powodu – który nazwałbym tym który to całe zainteresowanie wprawił w ruch. Zainteresowała mnie postać Beaty Gosiewskiej silnie zaangażowanej w sprawy pomników, ekshumacji i innych żywotnych interesów opinii publicznej. Słuchając kobiety tak pewnej siebie, z wyraźnym zawodowstwem uprawiającej pisowską politykę nie mogłem uniknąć zadania sobie pytania „kim ona właściwie jest ?”. Mogłem niestety czerpać głównie z internetu ale i tak moim zdaniem uczyniłem postęp. Wklepanie w gógle imienia i nazwiska daje niewiele choć na dobry początek dowiedziałem się że jest to druga żona znanego polityka który stracił życie w katastrofie Smoleńskiej. Odkrycie prawda ? Dodacie: „Toć normalne że wdowa dopomina się, walczy i może postępuje nie w pełni racjonalnie”. Wdowa wdowie jednak nie równa. Kobieta w czerni nad którą należałoby pochylić się w zrozumieniu i przytaknąć aby nie ranić – może oprócz bycia wdową być także aktywnym działaczem politycznym – tutaj : radną z ramienia PiS w stołecznej dzielnicy Wola. Praktycznie nie zamierzam dokonywać wiwisekcji tej jedynej postaci. Chcę niniejszym zwrócić uwagę na to iż wdowy i wdowcy mogą niekiedy pełnić dodatkowe role które również wymagają realizacji określonych ale już raczej mniej duchowych interesów. Kończąc sprawę B.G. wspomnę iż zainteresowało mnie to iż obie żony pana P.E.G. pełniły kierownicze funkcje w tzw. ARiMR. Funkcje te były związane z rozdzielaniem finansów.

Słusznie domyśliliście się że jest to punkt w którym odnajdujemy związek z pytaniem zawartym gdzieś w tekście czyli : „skąd konkretne bierze się lub można brać tą „grubą kasę”. Na stronie ARiMR znajdziemy niewiele. Dowiemy się że jest to największa w Europie instytucja rozdzielająca fundusze unijne na rzecz rozwoju polskiego rolnictwa. O ! Czyż nie trzyma się kupy to jak zarobić aby budżet nie wiedział „skąd wzięto ?”. Natychmiast skojarzyłem pamiętny zarzut Kluzik Rostkowskiej dotyczący niskiego rozdysponowywania funduszy unijnych przez PO. Pewnie że zarzut słuszny ! za pis to dopiero rozdysponowywano a jak o tym za chwilę. (przerwa na reklamę – zostańcie z nami).

Witam po przewie. Gdy w gógle wpiszemy ARiMR dowiemy się niewiele. Gdy wpiszemy ARiMR + kontrola – znajdziemy trochę o kontrolach przeprowadzonych przez ARiMR. Gdy do słowa kontrola dodamy słowo NIK – będzie kilka wpisów. Kiedy dokonamy zmiany na ARiMR i CBA otworzy się nam całkiem spora liczba stron zaś po zastąpieniu CBA słowem „prokuratura” dostaniemy taką porcję mięsa że nie przerobimy przez ruski miesiąc. W wydaniu internetowym ARiMR wydaje się najbardziej złodziejską instytucją jaka istnieje w Polsce.
Korupcja, wyłudzenia, oszustwa, nepotyzm, upolitycznienie a niekiedy i grupy przestępcze – wszystkiego dostatek. Wśród najboleśniejszych problemów Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odnajdziemy takie punkty :
-obsadzanie stanowisk wg. politycznego klucza (kolejno PSL, Samoobrona, PiS)
-zasada zatrudniania partyjnych chętniej niż niepartyjnych
-nadmnogość najdziwaczniejszych stanowisk np. Specjalista d/s Zarządzania Procedurami
-korupcja (koperta za pozytywne rozpatrzenie wniosku o dotacje – sumy od 2 -22 tys zł w mniejszych gminach)
- rozpatrywanie jednych wniosków szybciej od innych (np. program Młody Rolnik)
- wyłudzanie dotacji na rzecz rodzin i politycznych znajomych pod fikcyjne inwestycje (czy kontrola ARiMR jest wystarczająco skutecznym kontrolerem ? Nie widziałem aby kontrolerzy biletów w tramwaju kontrolowali siebie nawzajem.)
- przyznawanie dotacji rodzinom i znajomym pod prawdziwe inwestycje w krótszym czasie i wysokości znacznie wyższej niż w podobnych przypadkach względem „obcych”.

Tylko w ujawnionych przypadkach nieprawidłowości w ARiMR przewijały się sumy wysokości milionów złotych. Gdy weźmiemy pod uwagę że ARiMR to nie jedyne miejsce w którym można rządzić i dzielić bo mieliśmy swojego czasu np. Totalizator Sportowy zainteresowany jak gdzieś wyczytałem m.in inwestowaniem w nieruchomości związane z OPZZ otrzymamy piękną listę niebywale obfitych źródeł środków jakże niezbędnych do powiększania partyjnych kies. Nie zostaniemy także z niczym wpisując AMW i CBA (zobaczymy m.in nagłówki o treści np. „CBA zatrzymało urzędników z Agencji Mienia Wojskowego”.). NFZ i CBA (CBA zatrzymało podejrzanych o wyłudzenie 2 mln z NFZ). To się w głowie nie mieści ! Złodzieje !

A najgorsze w tym wszystkim jest to że z tego bocznego, znacznie zasobniejszego koryta czerpią dokładnie wszyscy i nie sposób tego wziąć pod lupę. Koryto które widzimy wystarczająco wkurza a co powiedzieć gdybyśmy dowiedzieli się więcej o tym drugim ?

(przepraszam jeżeli pogubicie gdzieś wątek ale pisałem z tzw. palca. Po południu zajmę się ewentualnymi poprawkami)