Ciekawe teksty dziennikarskie

Wszelkie kupczenie emocjami jest ohydne. W tym akurat przypadku związanych zostało zbyt wiele elementów aby rozmontowanie tej obłudy było proste. Dokładam więc własną cegiełkę która być może natchnie kogoś ku temu aby powiedzieć temu procederowi STOP !

Wzbudzeniu współczucia ma sens gdy obiekt współczucia jest widoczny. Wyobraźmy sobie że wdowa lub wdowiec czynnie zajmuje się polityką ale trafił do polityki wyłącznie dzięki wstawiennictwu tragicznie zmarłego promotora. Można powiedzieć że promocja za sprawą tylnych drzwi zostaje wykreślona z listy szans a więc należy szukać nowych rozwiązań. Czy politykującej wdowie lub wdowcowi wypada organizować klasyczną kampanię uśmiechów, baloników i optymistycznych przemówień ? Oczywiście nie. Osoba w żałobie zazwyczaj otacza się ciszą, ogranicza spotkania, oddaje własnym myślom. Jak nietrudno zauważyć tego typu odosobnienie oznaczać może jedynie wyborczą klapę.

Nie sposób poznać i zagłosować na osobę której nie widać. Nawet gdyby takowa wykorzystała wyłącznie plakaty – to wiele wyborczych min mogłoby wydać się niestosownymi a i statystyczne wyborcze serce nie wybiera smutnych, ponurych i zamkniętych. Można powiedzieć że tzw. „klasyczna radosna kampania” dyskryminuje osoby dotknięte tragedią ale powiedzmy sobie równie szczerze że takie osoby nie są najlepszymi kandydatami z wielu różnych powodów np. konfliktu stanu ducha z charakterem organizowanych imprez i spotkań, braku optymistycznej energetycznej werwy itd. itp.

O ile pęd czerpania z władzy jest silny ostatnią deską ratunku okazuje się uczynienie z żałoby narzędzia wyborczego. Brzmi cynicznie ale nie takie rzeczy zdarzały się. Żadna nieupolityczniona telewizja nie zainteresuje się cichym żałobnikiem trudnym do pogodzenia z reklamami. Zresztą jak mawia stare porzekadło : „kiedy radujesz się – cieszą się wszyscy razem z tobą, kiedy płaczesz – płaczesz sam”.

Słyszałem o tym że żałoba może usprawiedliwić odejście z polityki bez pożegnania – co jest również wyjściem z sytuacji – ale jak widać nikt z tej ewentualności nie zamierza skorzystać. To zrozumiałe choć paskudne. Polityka to wielki biznes i przyszłość. Czy można zrezygnować z przyszłości tym bardziej że tylko para prezydencka była ubezpieczona na 3 mln ?

Żałoba może znaleźć się w centrum uwagi niezbędnej do wyborczego sukcesu dopiero gdy stanie się żałobą walczącą. Jako że w Polsce kampania negatywna należy do najbardziej owocnych należy przedstawić żałobę jako skutek działania sił politycznych znajdujących się w drugim narożniku. Znamy to a przynajmniej domyślamy się. Ważne jest stworzenie jak największej liczby makabrycznych domysłów którymi należy podważać racjonalne argumenty przeciwników. Polskie prawo nie dopuszcza ignorowania wniosków składanych w prokuraturze choćby przez notorycznych pieniaczy dlatego nawet najbardziej bzdurne zarzuty muszą być wzięte pod uwagę. Badanie przyczyn katastrofy lotniczej trwa lata a więc i czas na składanie tego typu propozycji jest spory. Każdą nową teorią zainteresują się również nieocenione w procesie wyborczym media. Opowiadanie makabrycznych historii będących wyłącznie wytworem wyobraźni – gdyż nie posiadających żadnych racjonalnych lub umocowanych w dowodach uzasadnień – wywoła przychylenie ucha największych tytułów. Mało tego, do takich domysłów media przyjdą całkowicie za darmo a nawet zapłacą.

Elementem ideologicznym czy jak kto woli motywem przewodnim takiej kampanii może stać się „upamiętnianie”. Ważne aby o upamiętnianiu mówić a nie je realizować. Nieocenione jest stawianie zarzutu władzy iż ta z pobudek politycznych nie chce tego upamiętniania. Aby taki zarzut okazał się wydajnym należy domagać się upamiętniania w miejscach najbardziej do tego celu nieprzystosowanych.

Wiążąc elementy takie jak zmyślanie makabrycznych zarzutów, posługiwanie się szantażem moralnym, domaganie upamiętnień wszędzie tam gdzie możliwe jest rozpętanie zadymy – dają nam zestaw niezbędny do osiągnięcia wyborczej widoczności. Zestaw znacznie przebijający inne formy kampanii także w kwestii oszczędności. Nekrokampania – polski produkt niedowieziony niestety w tym roku na wystawę EXPO.